انجمن معتادان گمنام در ايران،از سال 1369 فعاليت خود را با چند عضو در حال بهبودي در مرکز بازپروري قرچک آغاز کرد وپس از وقفه اي در مردادماه سال 1373 با تشکيل گروهي که با حمايت هاي معنوي مسئولان کشور همراه بود،توانست محلي براي برگزاري جلسات خارج از مرکز بازپروري اجاره کند.  

 هم اكنون پس از گذشت سالها همه روزه جلسات متعددي در تهران، مراكز استانها، شهرستانها، روستاها و اقصي نقاط كشور برگزار مي شود و تعداد قابل توجهي از معتادان توانسته اند با كمك اين انجمن، بهبودي و سلامتي خود را بازيابند.

هر كسي كه بخواهد مصرف مواد مخدر را قطع كند، مي تواند عضوي از انجمن معتادان گمنام باشد. عضويت محدود به مصرف ماده خاصي نمي باشد. كساني كه احساس مي كنند با مواد مخدر (از نظر ما الكل هم نوعي ماده مخدر است) چه انواع قانوني آن و چه غير قانوني كه البته شامل الكل هم مي شود، مشكل دارند به جمع ما خوش آمدند. تمركز بهبودي در NA بر روي مشكل اعتياد است نه يك ماده مخدر خاص.

كمك معتادان به يكديگر براي بهبودي ، پايه و اساس NA است.

اعضا به طور مرتب، گرد هم جمع مي شوند تا درباره تجربيات شان در بهبودي حرف بزنند. اعضاي با تجربه بيشتر (كه به راهنما معروفند) به طور فردي با اعضاي جديدتر كار مي كنند. هسته اصلي و قلب برنامه NA،  دوازده قدم است. اين قدم ها مجموعه اي از رهنمون ها براي دستيابي عملي به بهبودي است. با دنبال كردن اين رهنمون ها و كار كردن صميمانه با ساير اعضاء ، معتادان ياد مي گيرند كه مصرف مواد مخدر را قطع كرده و با مسائل زندگي روزانه روبرو شوند. انجمن معتادان گمنام، يك سازمان مذهبي نيست و نماينده مكتب اعتقادي خاصي نمي باشد. اين انجمن ، اصول روحاني پايه اي مانند صداقت، روشن بيني، ايمان ، تمايل و فروتني را به معتادان مي آموزد تا در زندگي روزانه مورد استفاده قرار دهند. نحوه استفاده عملي از اصول روحاني، خاص هر فرد است و توسط خود وي تعيين مي گردد.

بهبودي در NA، يك درمان معجزه آسا نيست كه در يك مقطع زماني خاص صورت بگيرد، بلكه فرآيندي است مداوم و مشخص. اعضاء، خود، براي پيوستن به NA و طي كردن بهبودي با سرعت دلخواهشان، شخصاً تصميم مي گيرند.

انجمن NA ايران براساس مجوز نيروي انتظامي جمهوري اسلامي ايران، پليس اطلاعات و امنيت عمومي ناجا در تاريخ 1386/2/17 تحت شماره 21065 اداره ثبت شرکت ها به ثبت رسيده و در روزنامه رسمي شماره 18120 مورخ 1386/2/26 درج گرديده است.

اصل اساسي گمنامي ، باعث مي شود تا معتادان بدون ترس از ممانعت هاي اجتماعي و قانوني ، در جلسات شركت كنند. اين موضوع  براي معتادي كه قصد دارد براي اولين بار در جلسات شركت كند مساله مهمي است. همچنين ، گمنامي ، فضاي يكساني و مساوات را در جلسات به وجود آورده و اين اطمينان را ايجاد مي كند كه هيچ فرد يا شرايطي، مهمتر از پيام بهبودي كه در قالب مشاركت مطرح مي شود ، نيست.

تنها شما ميتوانيد به اين سوال پاسخ دهيد.

شايد اين کار چندان آسان نباشد . ما در تمام دوران مصرفمان مي گفتيم<من مي توانم از پس مواد بر آيم .>اين گفته حتي اگر در ابتدا حقيقت داشت ،حالا ديگر چنين نيست.مواد مخدر مارا زير سلطه خود در آورد.مازندگي ميکرديم که مصرف کنيم و مصرف مي کرديم که زندگي کنيم.خيلي ساده معتاد،فردي است که زندگي اش در اختيار مواد مخدر باشد.

شايد شما اقرار کنيد که با مواد مخدر مشکل داريد،ولي خود را معتاد ندانيد. همه ما پيش داوري هايي در مورد معتاد بودن داريم .معتاد بودن اصلا" شرم آور نيست،منتهي هنگامي که اقدامات مثبتي در اين زمينه آغاز کرده باشيد.اگر احيانا"مشکلات ما برايتان آشناست ،شايد راه حل ما نيز را مناسب خود ببينيد.سوال هاي زير را معتاداني طرح کرده اند که در معتادان گمنام در حال بهبودي هستند.اگر ترديد داريد که معتاد هستيد يا نه،چند دقيقه وقت بگذاريد و اين سوال ها را بخوانيد،وتاجايي که مي توانيد صادقانه به آنها پاسخ دهيد.

1-    آيا هيچ گاه هيچگاه به تنهايي مواد مخدر مصرف مي کنيد؟
2-    آيا هيچ گاه ماده مخدري را جايگزين ماده ديگري کرده ايد،با اين تصور که فقط يک نوع ماده خاص براي شما مشکل آفرين بوده است؟
3-    آيا هيچ گاه براي به دست آوردن نسخه پزشک جهت تهيه دارو هاي مخدر مجاز،متوسل به درغ گويي و فريب کاري شده ايد؟
4-    آيا هيچ گاه ماده مخدري را دزديده ايد،يا براي خريد آن دزدي کرده ايد؟
5-    آيا معمولا"موقعي که از خواب بيدار مي شويد يا ميخواهيد بخوابيد مواد مخدر مصرف مي کنيد؟
6-    آيا هيچ گاه از ماده مخدر براي خنثي کردن اثرات ماده ديگري استفاده کرده ايد؟
7-    آيا از افراد يا جاهايي که در آن مصرف مواد مخدر را ناپسند ميدانند،دوري مي کنيد؟
8-    آيا هيچ وقت در اثر مصرف مواد مخدري که نميدانستيد چيست و چه تاثيري دارد مصرف کرده ايد؟
9-    آيا هيچ وقت بر اثر مصرف مواد مخدر ،در فعاليت هاي شغلي يا تحصيلي شما خللي ايجاد شده است؟
10-    آيا هيچ وقت به دليل جرم هاي مرتبط با مواد مخدر دستگير شده ايد؟
11-    آيا هيچ وقت درباره مقدار يا نوع ماده مخدري که مصرف مي کنيد درغ گفته ايد؟
12-    آيا خريد مواد مخدر را نسبت به ساير مسئوليت هاي مالي خود در اولويت قرار مي دهيد؟
13-    آيا هيچ وقت کوشش کرده ايد مصرف خود را محدود يا متوقف کنيد؟
14-    آيا هيچ وقت به دليل مصرف مواد مخدر در زندان،بيمارستان يا مراکز بازپروري بوده ايد؟
15-    آيا مصرف مواد مخدر روي خواب يا اشتهاي شما تاثير دارد؟
16-    آيا تصور اين که مواد مخدر شما تمام شود برايتان وحشتناک است؟
17-    آيا احساس مي کنيد زندگي بدون مواد مخدر براي تان غير ممکن است؟
18-    آيا هيچ وقت به سلامت عقل خود شک کرده ايد؟
19-    آيا مصرف مواد مخدر زندگي خانواده شما را سرد و تيره کرده است؟
20-    آيا هيچ وقت احساس کرده ايد بدون مصرف مواد مخدردرجمع راحت نيستيد،يا به شما خوش نخواهد گذشت؟
21-    آيا هيچ وقت به دليل مصرف مواد مخدر حالت تدافعي احساس گناه يا شرم داشته ايد؟
22-    آيا به مواد مخدر زياد فکر مي کنيد؟
23-    آيا تا به حال دچار ترس هاي بي دليل و ناشناخته شده ايد؟
24-    آيا مصرف مواد مخدر بر روابط جنسي شما تاثير گذاشته است؟
25-    آيا هيچ وقت از ماده مخدري که دلخواه شما نبوده استفاده کرده ايد؟
26-    آيا هيچ وقت از ماده مخدر براي تسکين اضطراب يا غلبه بر درد هاي عاطفي استفاده کرده ايد؟
27-    آيا هيچ گاه به دليل زياده روي در مصرف مواد مخدر دچار مصموميت شده ايد؟
28-    آيا به رقم اثرات منفي باز به مصرف مواد ادامه مي دهيد؟
29-    آيا فکر مي کنيد که احتمالا" با مواد مخدر مشکل داريد؟

آيا من معتاد هستم؟اين سوالي است که تنها شما مي توانيد به آن پاسخ دهيد.ما دريافتيم که همگي به تعدادي از اين سوالات پاسخ مثبت داده ايم.اما مهمتر از تعداد اين جواب هاي مثبت،احساس دروني ما و آثار اعتياد در زندگي ماست.
بعضي از اين سوال ها حتي اشاره به مواد مخدر ندارند.به اين دليل که اعتياد نوعي بيماري موذي است که بر همه قسمت هاي زندگي ما اثر مي گذارد،حتي در قسمت هايي که در ارتباط با چنداني با مواد مخدر ندارد.مهم اين نيست که چه نوع ماده مخدري مصرف کرده ايم و مصرف با ما چه کرده است.
وقتي بار اول اين سوال ها را خوانديم،از فکر اين که شايد معتاد باشيم وحشت زده شديم.بعضي از ما سعي کرديم با چنين حرف هايي اين فکر را ازخود دور کنيم :
<اين سوال ها بي معناست>
يا:
<من با ديگران فرق دارم. اين درست است که من مواد مصرف مي کنم،ولي معتاد نيستم.من مشکلات احساسي يا خانوادگي يا شغلي شديد دارم>
يا:
<من اين روز ها کمي مصرف مواد از دستم در رفته ،همين>
يا:
"وقتي همسر يا شغل مناسبي پيدا کنم ، قادر خواهم بود ترک کنم".

اگر معتاد هستيد،اول بايد اقرار کنيدکه با مواد مخدر مشکل داريد تا بتوانيد حرکت به سمت بهبودي را آغاز کنيد.پاسخ صادقانه شما به اين پرسش ها ،شايد تا حدي نشان دهد که مواد مخدر چطور زندگي شما را غير قابل اداره کرده است .اعتياد نوعي بيماري است که در صورت نداشتن برنامه بهبودي،عاقبتش زندان،تيمارستان،يا مرگ خواهد بود.بسياري از ما به اين دليل به معتادان گمنام آمديم که مواد مخدر ديگر پاسخ گوي انتظارات ما نبود.

اعتياد،سربلندي،عزت نفس،خانواده ، کساني را که دوست داريم و حتي ميل به زندگي را از ما مي گيرد ولي لازم نيست همه به اين مرحله از اعتياد برسند .مادريافته ايم که جهنم ما درون ما بود.

اگر شما به کمک احتياج داريد،آن را در انجمن معتادان گمنام خواهيد يافت.
ما در جستجوي راه حل،دست ياري دهنده خواستيم و انجمن معتادان گمنام را پيدا کرديم خراب و شکست خورده ،در اولين جلسه NA  شرکت کرديم و نمي دانستيم چه انتظاري بايد داشته باشيم در همان جلسه اول يا دو سه جلسه بعدي،کم کم احساس کرديم ديگران مي خواهند به ما کمک کنند و بهبودي ما برايشان اهميت دارد خودمان فکر مي کرديم که هرگز کاري از پيش نخواهيم برد ولي اعضاء انجمن با اصرار بر اين که مي توانيم بهبودي خود را به دست آوريم ،به ما اميدواري دادند .در حلقه ساير معتادان متوجه شديم که ديگر تنها نيستيم.بهبودي فرايندي است که در جلسات ما جريان دارد.مسئله مرگ و زندگي است ما دريافته ايم بهبودي که در اولويت باشد اين برنامه کارساز است .ما با سه حقيقت آزار دهنده رو به رو شديم:
1-    ما در برابر اعتياد عاجزيم و زندگي مان غير قابل اداره شده است.
2-    اگر چه مسئول بيماري خود نيستيم ولي مسئول بهبودي خود هستيم.
3-    بيش از اين نميتوانيم از بابت اعتياد خود،مکان،چيزهاي مختلف يا مردم را سرزنش کنيم .ما بايد با مشکلات و احساسات خود رو به رو شويم.

"برترين سلاح بهبودي معتاد در حال بهبودي است"