اكثر ما براي جواب دادن به اين سئوال احتياج به فكر كردن نداريم و جوابش را خوب مي‌دانيم! زماني تمام زندگي و فكر و ذكر ما به نوعي در مواد مخدر خلاصه شده بود. ما هميشه يا مشغول گرفتن و مصرف كردن آن بوديم و يا به دنبال راه تهيه‌اش مي‌گشتيم. ما زندگي مي‌كرديم كه مصرف كنيم و مصرف مي‌كرديم كه زندگي كنيم. خيلي ساده، معتاد، زن يا مردي است كه زندگيش را مواد مخدر كنترل كند. ما كساني هستيم كه در چنگال يك بيماري مزمن و پيشرونده گرفتاريم و هميشه عاقبتي چون زندان، تيمارستان و مرگ در انتظارمان است.